خانه / برای همکاران دندانپزشک / دندانپزشکی و صحنه آرایی خطرناک سوداگران!
شرکت ها ،تجهیزات و دندانپزشکی
دندانپزشکی و تجهیزات

دندانپزشکی و صحنه آرایی خطرناک سوداگران!

Rate this post

چه قدر نحوه عرضه و تبلیغ تولیدات و محصولات دندانپزشکی می توانند بر درمان های ما اثر منفی داشته باشند؟

ویزیتور یک شرکت عرضه کننده محصولات دندانپزشکی اصرار دارد که من یکی از سیلرهای اندو عرضه شده توسط شرکت متبوعش را امتحان کنم. من حاضر نیستم استفاده از این سیلر را حتی به عنوان “تست” و رایگان قبول کنم. چون این سیلر اگر چه محصول جدیدی است اما ترکیبات آن مشابه سیلر های قدیمی اندومتازون است و استفاده از آن ها در دندانپزشکی امروز مردود است. از طرف دیگر به عنوان یک دندانپزشک از نظر اخلاقی خود را متعهد میبینم که از مواد و محصولات ناشناخته در دهان بیمارانم استفاده نکنم! اما ویزیتور شرکت که کارشناس محصولات اندو شرکت هم هست، اصرار دارد که این سیلر بی خطر و عالی است. دندانپزشکان زیادی در دنیا ازین سیلر استفاده می کنند و به طور کامل استاندارد است.

***
دندانپزشکان و محصولات دندانپزشکی
ما دندانپزشکان هر روز با شرکت های تولید و عرضه محصولات دندانپزشکی در تماس هستیم. علی القاعده این شرکت ها باید در ازای سودی که از فروش محصولات خود می برند، پاسخگوی نیازهای دندانپزشکان باشند. آن ها باید محصولات مورد درخواست آن ها را تولید یا عرضه کنند و بر اساس نظام عرضه و تقاضای دندانپزشکی، سیاست های مالی خود را طراحی کنند. دانشکده ها و موسسه های تحقیقاتی در این شرایط نقش برجسته ای در تجاری سازی تولیدات و ابداعات جدید علمی دارند.ابداعاتی که علمی، نتیجه بخش، بی خطر و سودمند برای بیماران باشند، از سوی این مراجع برای استفاده در دندانپزشکی بیماران مورد تائید قرار میگیرند.
واقعیت حاکم بر بازار دندانپزشکی
حقیقت بازار دندانپزشکی اما غیر از این است که پیش تر اشاره شد. اگر واقع بین باشیم باید اذعان کنیم که بسیاری از انتخاب های ما دندانپزشکان را “بازار” شکل می دهد. بسیاری از محصولاتی که استفاده کنیم ، بسیاری از انتخاب های درمانی و حتی طرح درمان های ما بستگی زیادی به جهت دهی شرکت های تولید و عرضه محصولات دندانپزشکی دارد. در برخی از موارد،مورد اینکه ما از چه مواد، ابزارها و تولیداتی استفاده کنیم شرکت های دندانپزشکی تصمیم گیری می کنند و شک نداریم که تنها معیار انتهاب این شرکت ها سود بیشترشان است و نه اعتبار کار ما از نظر اخلاقی- حرفه ای و نه سود بیمار!
شرکت ها، کنگره ها و دندانپزشکان
تجاری شدن دانش دندانپزشکی به سود هیچ کس ( جز شرکت های تجاری دندانپزشکی ) نیست. در کنگره های دندانپزشکی به خصوص در سال های اخیر شاهد رشد چشمگیر کنگره ها بر طرح درمان های دندانپزشکی هستیم. برای مثال در کنگره های چند سال اخیر بیشتر محصولات عرضه شده مربوط به درمان های ایمپلنت و زیبایی می باشند! به دنبال تبلیغات و عرضه محصولات برگزاری دوره های آموزشی تکمیلی و حتی بازآموزی برای دندانپزشکی هم به این سمت سوق پیدا کرده است. نتیجه اینکه دندانپزشکان بیشتر قرار است در دو موضوعی تبحر پیدا کنند که اولی درمان بی دندانی است( ایمپلنت) و دومی تا درجاتی درمانی تجملی و نیاز ثانویه بیشتر بیماران است( درمان های زیبایی). در حالی که اگر شاخص های شیوع بیماری های دهان و دندان را در جامعه در نظر بگیریم ، حجم بیشتر نیازهای بیماران ( و بالطبع عمده کار دندانپزشکان) را موارد دیگری تشکیل می دهند.
درمان های پیشگیرانه و سلامت محور که مطلقا در نظام عرضه و تقاضای این شرکت ها جایگاهی ندارند. در حالی که هم بیماران و هم دندانپزشکان در بلند مدت می توانند از مواهب این گونه طرح ها بهره مند شود.برعکس آن چه تصور می شود، درمان های پیشگیرانه الزاما به معنی کاهش درآمد بیماران نیست. دندانپزشک می تواند از محل خود همین درمان ها هم انتفاع مالی پیدا کند.
مشارکت شرکت ها درارائه طرح درمان بیمار گاهی جنبه های فراگیری دارد.شرکت های ایمپلنت که مثل قارچ کنگره ها را فرا گرفته اند نمونه تحمیل طرح درمان “کشیدن” به بازار دندانپزشکی هستند. در ارتودنسی اینویزیلاین و شرکت ارائه دهنده اش، غیر از جنبه عرضه محصول تا حدود زیادی در ارائه طرح درمان هم دخیل است. حتی در درمان های معمول مثل ترمیم و اندو هم شرکت ها با ارائه محصولات غیرکاربردی، کیفیت پایین و دچار نواقص زیاد، انجام صحیح این درمان ها با مخاطره مواجه می کنند. چه طور ممکن است که در کشوری که این همه دندانپزشک در سطح بالا طبابت می کنند، صرفا به دلیل دلال بازی یک نمایندگی شرکت خارجی، عرضه یک محصول پر متقاضی با مشکل مواجه شود و دندانپزشکان مجبور شوند محصولی کم کیفیت تر را جایگزین آن کنند.عرضه محصولات تقلبی و از بین بردن حس امنیت خرید در میان دندانپزشکان مسئله ی دیگری است که برخی شرکت های عرضه کننده و فروشندگان مواد و تجهیزات دندانپزشکی به آن دامن می زنند. سهل انگاری و بعضی اوقات خرید عمدی این محصولات توسط دندانپزشکان در جهت کاهش هزینه ها، بیشتر باعث رواج این رویکرد می شود.
حجم کار روزانه دندانپزشکی و نظام عرضه و تقاضا
آیا ایمپلنت و لامینیت بیشترین حجم کاری مطب های دندانپزشکی ما را تشکیل می دهد؟ پاسخ به این سوال قطعا خیر است! ترمیم،اندو و جراحی احتمالا بدون در نظر گرفتن ترتیب بیشترین حجم کاری درمانگاه های دندانپزشکی را تشکیل می دهند. اما حجم نوآوری های وارد شده، عرضه محصولات جدید و تلاش بیشتر شرکت ها برای جلب نظر دندانپزشکان در این زمینه ها از همه کمتر است.در کنگره وضع اسف بار تر است. به علت تامین منابع مالی کنگره ها توسط شرکت ها، این شرکت ها به خود اجازه می دهند که “آموزش” دندانپزشکی را هم تحت تسلط خود در بیاورند! دندانپزشکان ما با پیشرفته ترین اصول جراحی سینوس لیفت جهت قرار گیری ایمپلنت آشنا می شوند اما در مورد ساده ترین اصول اندو که به طور روزمره در کار کلینیکی خود سر و کار دارند، اطلاعاتی در اختیارشان قرار نمیگرد! تجهیزات جدید و پیشرفته هم شامل درمان های لوکس و پولساز می شود و برای درمان های عادی مطب دندانپزشکی از قضا قسمت عمده درآمد دندانپزشک و علت حضور بیماران در مطب است،از همان ابزارآلات و تکنولوژی بیست سال پیش استفاده می شود!

عرضه و تقاضا و دندانپزشکی
صحبت در مورد قداست طبابت اکنون در دنیای واقعی در حد شعار و بیشتر مایه مزاح است .دندانپزشکی مانند هر شغل دیگری نظام عرضه و تقاضا حاکم است.این موضوع به خودی خود اشکالی ندارد. به شرطی که این نظام عرضه و تقاضا طبیعی باشد و نه دستکاری شده و مختل! نیازهای بیماران در کشور ما تقریبا مشخص است. درمان های لامینیت، بلیچینگ، ارتودنسی و جراحی های زیبایی و … از درمان های لازم به عرضه در جامعه هستند و براساس نظام عرضه و تقاضا باید ارائه آن ها صورت گیرد. ولی این درمان ها الزاما نیاز اکثریت جامعه نیستند! این درمان ها دلیلی ندارد که منبع کسب درآمد اکثریت جامعه درمانگران باشند! ما مسئول سوق دادن بیمارانمان به سوی نیازهای واقعیشان هستیم. چرا که ما دندان “پزشک” هستیم و در مورد نیازهای سلامتی مراجعین خود اطلاع داریم. وقتی بیماری با چندین دندان خلفی پوسیده نیازمند عصب کشی پیش ما می آید و خواهان لامینیت دندان یک بالای خود به دلیل ناراضی بودن از هیو دندان خود می شود، ما وظیفه داریم در مورد نیازهای واقعی بیمار که مورد تصورمان است به او توضیخ بدهیم و حداقل سعی در آگاهی بخشیدن به او نماییم.
سخن آخر
صحنه آرایی خطرناکی که شرکت های تولید و عرضه محصولات دندانپزشکی و سوداگران دندانپرشکی تدارک دیده اند نتیجه ای جز زیان بیماران و متعاقب آن زیان ما در بر ندارد. در جریان سیر صعودی قیمت دلار در سال های گذشته ما دندانپزشکان به خوبی شاهد سواستفاده ها و فرصت طلبی برخی از این شرکت ها بودیم. هم اکنون هم شاهد سیاست گذاری در عرصه درمان کشور به طور نامحسوس و حتی محسوس و علنی توسط شرکت هاو تولید کننده ها هستیم! متاسفانه سیاست گذاری سلامت بهداشت دهان و دندان مردم به امری “تجربی – آزمایشگاهی” بدل شده است که هر کس در راس باشد، مطالعه ای کلینیکی را بر نظام سلامت روی مردم صورت می دهد! بی آن که سودی در نهایت برای مردم داشته باشد.وظیفه اخلاقی ما مستقل از شرایط، افراد و گروه های جامعه ، غیر قابل توجیه می باشد. هر دندانپزشک به طور فردی مسئولیت اخلاقی دارد که شان حرفه خود را حفظ کند و تسلیم فشارهای خارجی برای پایین کشیدن مقام طبابت از مرتبه اعتماد ، احترام و عزت نفس در جامعه نشود!

درباره دکتر علی مرسلی

دکتر علی مرسلی
دندانپزشک – متخصص درمان ریشه – بورد تخصصی اندودانتیکس کرج:خیابان شهید بهشتی جنب شهرکتاب مرکزی ، ساختمان پزشکان نور واحد20/تهران،پل گیشا02188283006

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *