خانه / برای همکاران دندانپزشک / سندرم آشنایی ،دندانپزشکی برای آشنایان،همکاران و دوستان، آری یا خیر؟
دندانپزشکی برای همکاران
دندانپزشکی برای همکاران

سندرم آشنایی ،دندانپزشکی برای آشنایان،همکاران و دوستان، آری یا خیر؟

Rate this post

یکی از مشکلاتی که ما در حرفه دندانپزشکی با آن مواجه می شویم، موقعی است که دوستان ،فامیل یا آشنا یان ما برای درمان دندانپزشکی به ما مراجعه می کنند. برخی دندانپزشکان اغلب تمایلی برای انجام درمان برای همکاران و آشنایان ندارند. دو دلیل عمده برای این عدم تمایل وجود دارد. اول بحث مالی و درآمدی است. دومین دلیل هم به خاطر استرس و حساسیت برای همکاران و آشنایان است که برخی از همکاران به آن “سندرم آشنایی” می گویند. در این مطلب به بحث پیرامون این قضیه می پردازیم که آیا سندرم آشنایی واقعا وجود دارد و اینکه چه دستورالعمل پرداخت برای بیماران آشنا مناسب است؟
آیا از همکاران باید پول گرفت؟
همه ما در ازای کاری که انجام میدهیم مستحق دریافت دستمزد و هزینه هستیم. کاری که رایگان انجام می شود، هر قدر هم که با کیفیت باشد، در نظر مشتری نمی تواند ارزش آن کاری را که مشتری در ازای آن پول پرداخته است،داشته باشد. در مورد همکاران دندانپزشک اما قضیه کمی متفاوت است. ما به عنوان یک دندانپزشک، متعلق به یک حرفه هستیم و باید روابط عمیقی جهت استحکام روابط بین حرفه ای خود داشته باشیم. بحث تخفیف به همکاران دندانپزشک و غیردندانپزشک کاملا به سلیقه شخصی و نظر و نظام پرداختی مطب شما بستگی دارد. اما در مورد دانشجویان دندانپزشکی حتما توصیه می شود که در درمان ها ،تخفیف کلی را در نظر داشته باشید.( سیاست کلی من به عنوان یک اندودنتیست عدم دریافت هزینه از دانشجویان دندانپزشکی است، به این علت که بتوانم از نظر حرفه ای الگوی مناسبی برای نشان دادن شان و منزلت حرفه برای آن ها باشم) برخی از دندانپزشکان از همکاران به طور کلی هزینه ای بابت درمان دریافت نمی کنند. برخی برای همکاران مرتبط پزشکی ( پزشکی، داروسازی و … ) هم تخفیف های کلی قایل می شوند. همه این موارد به تحکیم رابطه بین همکاران می انجامد و در بلند مدت بی شک به افزایش درآمد یک دندانپزشک منجر خواهد شد.
آیا سندرم آشنایی وجود خارجی دارد؟
در بین برخی همکاران این شائبه وجود دارد که کار برای یک همکار یا آشنا، به دلایل مختلف ( از جمله استرس) پرحادثه تر و با کیفیت پایین تر نسبت به کار مراجعین عادی از آب درمی آید.به این حالت نام سندرم آشنایی هم داده اند! این تلقی البته تا اندازه ای به دلیل استرس کاری که درمان یک دندانپزشک همکار یا آشنا وجود دارد، منطقی به نظر می رسد. اما توجه کنید هیچ توجیحی برای عدم انجام درمان برای همکاران یا آشنایان وجود ندارد. ما به عنوان دندانپزشک آن قدر باید از کارمان مطمئن باشیم که تحت هر شرایط و برای هرکسی قادر به ارائه درمان با کیفیت باشیم. اما چرا برای همکاران و آشنایان تصور می کنیم که کار بی کیفیت تر درمیاید، چند دلیل احتمالی دارد.
اول اینکه چون یک همکار از کار سررشته دارد ، کیفیت درمان را تشخیص می دهد یا اینکه ما خود به دنبال بررسی دقیق کیفیت درمان ارائه شده هستیم! پس برآوردی از کیفیت درمان( مانند بررسی نتیجه، فالوآپ، گرافی فاینال و … ) برای درمانمان انجام میگیرد در حالی که مراجعین عادی شاید از این قضیه محروم باشند و نتیجه اینکه متوجه کاستی های درمان به طور کامل نشویم!
دوم اینکه گاهی سعی میکنیم برای همکاران و آشنایان کارهای اضافی و غیرلازم انجام بدهیم! برای اینکه نشان دهیم واقعا وقت می گذاریم، کارهای اضافی و خارج از روند عادی درمان انجام می دهیم و نتیجه اینکه احتمال بروز خطا را با این کارهای اضافی افزایش می دهیم.
“هزینه ” درمان مورد دیگری است که اعتبار درمان ما را زیر سوال میبرد. وقتی مراجع شما بداند هزینه ای بابت کار قرار نیست پرداخت کند، هر قدر هم که در کیفیت کار دقت به خرج بدهید، عوارض عادی درمان ( مانند درد بعد از کار یک عصب کشی عادی) به کیفیت پایین کار (چون مفت بوده است) تعمیم داده می شود. از طرف دیگر انگیزه های شما برای انجام درمان ایده آل ممکن است متزلزل شود.
رد درمان همکاران و آشنایان در بلند مدت به نفع اعتبار حرفه ای ما نخواهد بود. هر چند که از ارائه درمان زیر حد استاندارد بسیار بهتر است. در نظر داشته باشیم در مورد همکاران و آشنایان همیشه درمان های محافظه کارانه تری انجام دهیم و از انجام کارهایی که تسلط کافی نداریم برای این بیماران خودداری کنیم.چون این افراد قرار نیست احتمالا از ما شکایت کنند ، ولی تا ابد جلوی چشم ما هستند و زیر سوال رفتن اعتبار کاری ما، از هر شکایت و محکومیت در دادگاه برای یک دندانپزشک بدتر است.در مجموع سندرم آشنایی وجود خارجی ندارد و موارد دیگری هستند که کار ما را برای آشنایان و دوستان پراسترس تر و پردردسرتر می کند.
چه طور هوای آشنایان را داشته باشیم؟
کاری که ما به عنوان دندانپزشک انجام می دهیم از نظر اخلاقی باید برای همه مراجعین با بالاترین کیفیت باشد. به عنوان یک اندودنتیست تصور این هم برایم مقدور نیست که بتوانم برای یک بیمار به طور تعمدی درمان باکیفیت تری نسبت به فرد دیگر ارائه کنم! چون تلاش همه ما به طور ذاتی انجام درمان ایده آل برای همه مراجعین است. هر چند که خطاهای درمانی جز لاینفک درمان های ما به شمار می رود ولی این شکست ها و خطاها ،بستگی به مورد و شانس داشته و انتخاب آن از دست ما خارج است.
در مورد دوستان ،همکاران و آشنایان ارائه درمان باکیفیت تر بحثی انحرافی و غیرممکن است.آن چه باقی می ماند بحث هزینه ها و ملاحظات درمان است. ممکن است شما برای یک همکار یا دوست ، زمان خارج از چارچوب برنامه کاری خود در نظر بگیرید. برای او ملاحظه او را در میزان پرداخت و نحوه پرداخت ( مثلا اقساطی ) داشته باشید. .ولی از نظر اخلاقی تبلیغ انجام درمان بهتر یا استفاده از مواد باکیفیت تر برای یک دوست یا همکار ، نسبت به مراجعین عادی ، نادرست است و شان و منزلت حرفه ما را زیر سوال می برد.

در مورد مشکلات مراجعه ی دندانپزشک ها به دندانپزشک ها برای درمان اینجا را بخوانید.

درباره دکتر علی مرسلی

دکتر علی مرسلی
دندانپزشک – متخصص درمان ریشه – بورد تخصصی اندودانتیکس کرج:خیابان شهید بهشتی جنب شهرکتاب مرکزی ، ساختمان پزشکان نور واحد20/تهران،پل گیشا02188283006

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *